ഇന്ത്യയില്‍ സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വം അഥവാ ലിംഗനീതി ബ്രാഹ്മണ മതമൂല്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. പുരുഷമേധാവിത്വവും ബ്രാഹ്മണ മതമൂല്യങ്ങളും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ്. അവ തമ്മില്‍ വേര്‍തിരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഇന്ത്യന്‍ ഭരണവര്‍ഗത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രമെന്നത് ബ്രാഹ്മണ മതമൂല്യങ്ങളാണ്. ഇന്ത്യയിലെ കോണ്‍ഗ്രസ്, ബി.ജെ.പി, സി.പി.എം, സി.പി.ഐ തുടങ്ങി ഇടതു-വലത് പാര്‍ട്ടികള്‍ അടക്കം എല്ലാംതന്നെ ബ്രാഹ്മണിസത്തിന്റെ അടിത്തറയില്‍ കെട്ടിപ്പടുത്തിട്ടുള്ളതാണ്. ഇപ്പോള്‍ രാജ്യസഭ അംഗീകരിച്ച 33 ശതമാനം വനിതാ സംവരണ ബില്ലിലൂടെ ലിംഗനീതി കൈവരിക്കാമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നത് ഈ നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ തമാശയായിരിക്കും. ജാതികള്‍ തമ്മിലുള്ള അന്തരം അഥവാ അധികാരം കൈയാളുന്നതിലുള്ള അന്തരം ഇല്ലായ്മചെയ്യുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഇന്ത്യയില്‍ ലിംഗനീതി കൈവരിക്കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ. ഇവിടെ അധികാരമെന്നു വിവക്ഷിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയാധികാരം മാത്രമല്ല, സമസ്ത മേഖലയിലുമുള്ള അധികാരം എന്നു കൂടി അര്‍ഥമാക്കണം.
ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ബ്രാഹ്മണ ഗ്രൂപ്പുകളില്‍ ഏറ്റവും മുന്തിയവരെന്ന് അവരും മറ്റുള്ളവരും കരുതുന്നവരാണു കേരളത്തിലെ നമ്പൂതിരിമാര്‍. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ചിത്പാവന്‍ ബ്രാഹ്മണരും അവരോടൊപ്പമുണ്ട്. നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഇടയില്‍ അടുത്തകാലം വരെ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രാകൃതമായ ഒരാചാരമാണ് അന്തര്‍ജനങ്ങള്‍ക്കു നേരിടേണ്ടിവന്ന സ്മാര്‍ത്തവിചാരമെന്ന മനുഷ്യത്വരഹിതമായ ആചാരം.
1905ല്‍ നടന്ന കുറിയേടത്ത് താത്രിയുടെ സ്മാര്‍ത്തവിചാരം കുപ്രസിദ്ധമാണ്. തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ വടക്കാഞ്ചേരിക്കടുത്തുള്ള ആറങ്ങോട്ടുകരയിലാണ് അതു നടന്നത്. യോഗക്ഷേമസഭയുടെ പ്രവര്‍ത്തനഫലമായാണ് ഈ ദുരാചാരം അവരുടെ ഇടയില്‍ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായത്.
ബ്രിട്ടീഷ് ആംഗ്ളോ-സാക്സന്‍ നിയമസംഹിതയുടെ സ്വാധീനംമൂലം പ്രസ്തുത സ്മാര്‍ത്തവിചാരത്തിന്റെ എല്ലാ വിചാരണയുടെയും വിവരങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്. കേരള സംസ്ഥാന പുരാവസ്തു വകുപ്പിന്റെ എറണാകുളത്തുള്ള റീജ്യനല്‍ ആര്‍ക്കൈവ്സില്‍ ഇതുസംബന്ധിച്ച എല്ലാ വിവരങ്ങളും ലഭ്യമാണ്.
നമ്പൂതിരി പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് എത്രവേണമെങ്കിലും വേളിയും സംബന്ധവും ആകാം. വേളിയുടെ കാര്യത്തില്‍ അല്‍പ്പം നിബന്ധനയുണ്ട് എന്നുമാത്രം. നായര്‍ സ്ത്രീകളുമായുള്ള സംബന്ധം എത്രവേണമെങ്കിലുമാവാം. നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകളുടെ കാര്യമായിരുന്നു പരമകഷ്ടതരമായിട്ടുള്ളത്. അന്തര്‍ജനങ്ങള്‍ക്ക് കര്‍ശനമായ ചാരിത്യ്രവിധികളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇതുകാരണം മിക്കവാറും നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകള്‍ അവിവാഹിതരായി കഴിയേണ്ട ഗതികേടിലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ജാരസംസര്‍ഗം നിത്യസംഭവമായി മാറി. പുരുഷന്മാര്‍ സ്മാര്‍ത്തവിചാരം എന്ന കഠിന ശിക്ഷയിലൂടെ അതിനെ നേരിട്ടു. താത്രിയുമായി അവിഹിതമായി 54 പേര്‍ ബന്ധപ്പെട്ടു. അതില്‍ ആരൊക്കെയുണ്ട്. സ്വന്തം പിതാവും അമ്മാവനും ഭര്‍തൃപിതാവും സഹോദരനും ഒക്കെ അതിലുണ്ട്. ഇതില്‍ നിന്ന് ഒരുകാര്യം വ്യക്തമാവുന്നുണ്ട്. നമ്പൂതിരിമാര്‍ സ്ത്രീകളെ ഒരു ലൈംഗിക ഉപകരണം മാത്രമായിട്ടാണു കണ്ടിരുന്നത്.
സ്മാര്‍ത്തവിചാരം എന്ന ആചാരം നാമാവശേഷമായെങ്കിലും അതേ മൂല്യങ്ങള്‍ വേറെ ഭാവത്തിലും രൂപത്തിലും ഇന്നു ശക്തമാണ്.
വിവിധ ഭാവഹാവാദികളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പ്രസ്തുത മൂല്യങ്ങളെ കുഴിച്ചുമൂടാതെ ഇന്ത്യയില്‍ ലിംഗനീതി നടപ്പാവില്ല.
ഇന്ത്യയില്‍ പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ സ്ത്രീകളും വിവിധ ജാതികളും മതങ്ങളുമായി ഭിന്നിച്ചുനില്‍ക്കുന്നു. വേറെയും ഭിന്നതകളുടെ ഘടകങ്ങളുണ്ട്. ഇന്ത്യയില്‍ എല്ലാ പുരുഷന്മാരുടെയും ഏകോപനം എളുപ്പമല്ലാത്തതുപോലെ സ്ത്രീകളുടെ ഏകോപനവും അതേ നിലയില്‍ പ്രയാസമാണ്. സോണിയാ ഗാന്ധി ജന്മംകൊണ്ടു യൂറോപ്യന്‍ വനിത ആയതുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ക്കു ജാതിവ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ജ്ഞാനമില്ലാത്തത്. അവരെ ബോധപൂര്‍വം പലരും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ബില്ലിലൂടെ എല്ലാ സ്ത്രീകളുടെയും പിന്തുണ നേടാമെന്നാണ് അവര്‍ ധരിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നു തോന്നുന്നു. ശാന്തം; പാപം!!!
കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്ന രാജ്യസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പു തന്നെ നോക്കുക. മല്‍സരിച്ച മൂന്നുപേരും വിജയിക്കുന്നു. അതില്‍ രണ്ടു നായന്മാരും ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയും ഉണ്ട്. ഒരു പിന്നാക്കക്കാരനോ ദലിതനോ ഇല്ല. രണ്ടു മുന്നണിയിലും കാര്യങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്നതു നായര്‍-ക്രൈസ്തവ അച്ചുതണ്ടാണ്. മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയിലും ക്രൈസ്തവ ലോബി ശക്തമാണ്. തോമസ് ഐസക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ലോബിയുടെ സ്വാധീനം സ്ഥാനാര്‍ഥിനിര്‍ണയത്തില്‍ ദൃശ്യമാണ്.
മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ മാര്‍ക്സിസത്തിന് ബ്രാഹ്മണ മതമൂല്യങ്ങളുടെ മൂക്കുകയറുണ്ട്. ആ മൂക്കുകയര്‍ ആധുനിക ശങ്കരന്റെ സംഭാവനയാണ്. ആദിശങ്കരന്‍ ബുദ്ധമതത്തിന്റെ കഥകഴിച്ചു. ആധുനിക ശങ്കരന്‍ ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാക്കളായ ശ്രീനാരായണഗുരു, മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളി എന്നിവര്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തിയ സാമൂഹിക വിപ്ളവപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കഥകഴിച്ചു. ആ പാത തന്നെയാണ് 14 അംഗ പോളിറ്റ്ബ്യൂറോയും കേരളത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നായര്‍-നമ്പൂതിരി-അമ്പലവാസി-ക്രിസ്ത്യാനി ഗ്രൂപ്പും പിന്തുടരുന്നത്.
കണ്ണുതട്ടാതിരിക്കാന്‍ വി എസ് അച്യുതാനന്ദനും പിണറായി വിജയനും വെളിയം ഭാര്‍ഗവനും ഒക്കെ ഉണ്ട് എന്നു മാത്രം. ശുദ്ധഗതിക്കാരായതുകൊണ്ട് ഇവരില്‍ പലരും കാര്യം ഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. കോണ്‍ഗ്രസ്സിലും കാര്യങ്ങള്‍ ഇതേ മട്ടില്‍ തന്നെ. മുല്ലപ്പള്ളിക്കും വയലാര്‍ രവിക്കും കാര്യമായ അധികാരമൊന്നും തന്നെയില്ല. മുല്ലപ്പള്ളിക്ക് എന്തെങ്കിലും അധികാരമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ സെന്‍സസ് ജാതി അടിസ്ഥാനത്തിലായേനെ.
ഈ വനിതാ സംവരണ ബില്ലിലൂടെ പാര്‍ലമെന്റിലും നിയമസഭകളിലും സവര്‍ണ സ്ത്രീകളെക്കൊണ്ട് കുത്തിനിറയ്ക്കാനാണ് അവര്‍ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. അതിലൂടെ പല ദലിത്-പിന്നാക്ക-മുസ്ലിം നേതാക്കളുടെ വഴിമുടക്കാനും അവര്‍ക്കു കഴിയും. ഒരു വെടിക്കു രണ്ടു പക്ഷികള്‍.
-പ്രൊഫ.റ്റി ബി വിജയകുമാര്‍
(തേജസ് ദിനപത്രം-18 മാര്‍ച്ച് 2010 )
Showing posts with label വനിതാ ബില്‍. Show all posts
Showing posts with label വനിതാ ബില്‍. Show all posts
Friday, March 19, 2010
Thursday, March 11, 2010
വനിതാ സംവരണത്തിനു് ഒരു ബദല്‍ നിര്‍ദേശം
വനിതാ ബില്ല്: ലക്ഷ്യവും വസ്തുതകളും
മധു പൂര്‍ണിമ കിഷ്വാര്‍
വനിതകള്‍ക്കു നമ്മുടെ നിയമനിര്‍മാണസഭകളില്‍ ഫലപ്രദമായ പ്രവര്‍ത്തനം കാഴ്ചവയ്ക്കാന്‍ പ്രത്യേകമായ ശ്രമങ്ങള്‍ ആവശ്യമാണെന്ന് എനിക്കു പൂര്‍ണ ബോധ്യമുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഇപ്പോള്‍ പാര്‍ലമെന്റിന്റെ മുമ്പിലുള്ള വനിതാസംവരണ ബില്ല് അതിന്റെ ഇന്നത്തെ രൂപത്തില്‍ നടപ്പാക്കുന്നതിനോട് എനിക്കു യോജിപ്പില്ല. കാരണം, ഈ ബില്ല് വളരെ തെറ്റായ മട്ടില്‍ രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടതും ഒരുപാടു കുഴപ്പങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്. അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ തകരാറ്, അതില്‍ മൂന്നിലൊന്നു സീറ്റുകള്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കായി സംവരണം ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രീതിതന്നെയാണ്. ലോക്സഭയിലും നിയമസഭകളിലുമുള്ള മൂന്നിലൊന്നു സീറ്റുകള്‍ അങ്ങേയറ്റം യാന്ത്രികമായ രീതിയിലാണു മാറിമാറി വനിതാസംവരണ സീറ്റുകളായി പരിഗണിക്കുന്നത്. ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും വനിതാസംവരണ മണ്ഡലങ്ങള്‍ മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
അതിന്റെ ഏറ്റവും നിഷേധാത്മകമായ വശം, ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും മണ്ഡലങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നവരില്‍ മൂന്നില്‍രണ്ടുകൂട്ടരും ഇളക്കിപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു വിധേയരാവുമെന്നതാണ്. വിജയിച്ച മൂന്നിലൊന്നു വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥികളും മാറിക്കൊടുക്കേണ്ട മൂന്നിലൊന്നു മറ്റു സ്ഥാനാര്‍ഥികളും അതിലുള്‍പ്പെടും. ബാക്കി വരുന്നത് മൂന്നിലൊന്നു സീറ്റുകള്‍ മാത്രമാണ്. അതില്‍ത്തന്നെ ആരാണു സ്ഥാനാര്‍ഥിയാവുക, അതു സംവരണമണ്ഡലമാവുമോ എന്നൊക്കെ അറിയാന്‍ അവസാനനിമിഷം വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിയും വരും. ഇതു വലിയതരത്തിലുള്ള അനിശ്ചിതാവസ്ഥയ്ക്ക് ഇടയാക്കാവുന്നതാണ്. സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ അവസാനനിമിഷത്തില്‍ മണ്ഡലങ്ങള്‍ക്കായി പരക്കംപായേണ്ട അവസ്ഥയാണ് ഈ യാന്ത്രികമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുരീതി ഉണ്ടാക്കുക. മണ്ഡലത്തില്‍ ആഴത്തില്‍ വേരൂന്നാനും ജനങ്ങളുമായി നിരന്തരം സമ്പര്‍ക്കം സ്ഥാപിക്കാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ വൃഥാവിലാവും. ഇതു സത്യത്തില്‍ പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തില്‍ ജനപ്രതിനിധികളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കുമേലുള്ള കൈയേറ്റമാണ്. ഭാവിതിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ മല്‍സരിക്കുന്നതിനു തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ നടത്താനുള്ള അവസരമാണ് അത് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല, തങ്ങളുടെ ദീര്‍ഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി മണ്ഡലങ്ങളിലെ ബന്ധങ്ങള്‍ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതിനു സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമായ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്ക് അതു സാധ്യതയും അവസരവും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജനറല്‍ സീറ്റുകളില്‍ മല്‍സരിക്കുന്നതിനു വനിതകള്‍ക്കു തടസ്സമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും അതിനുള്ള സാധ്യത വളരെ വിരളമായിത്തീരും. സംവരണമണ്ഡലങ്ങള്‍ക്കു പുറത്തു മല്‍സരിക്കുന്നതിനായി ഒരു പാര്‍ട്ടിയും തങ്ങളുടെ വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്കു ടിക്കറ്റ് കൊടുക്കാനുള്ള സാധ്യതയില്ല. ഈയൊരു ഒതുക്കല്‍പ്രവണത ഇപ്പോള്‍ പട്ടികജാതി-പട്ടികവര്‍ഗ സംവരണമണ്ഡലങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങളില്‍ നമുക്കു കാണാന്‍ കഴിയും. ഏറ്റവും പ്രമുഖരായ ദലിത് നേതാക്കള്‍ക്കുപോലും മല്‍സരിക്കാനായി സംവരണമണ്ഡലങ്ങള്‍ മാത്രമാണു ലഭിക്കാറുള്ളത്.
ഇങ്ങനെ സംവരണമണ്ഡലങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒതുക്കല്‍പ്രക്രിയ ജനപ്രതിനിധി എന്ന നിലയില്‍ സ്വന്തമായി വ്യക്തിത്വം നേടിയെടുക്കാന്‍ വനിതകള്‍ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങള്‍ക്കു വിഘാതമായിത്തീരും. അവരുടെ വിശ്വാസ്യതയും വ്യക്തിത്വവും ഇല്ലാതാക്കുന്ന പ്രവണതയാണിത്. മാത്രമല്ല, ഓരോ തവണയും സംവരണമണ്ഡലം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും എന്നതിനാല്‍ ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും പുതിയ മണ്ഡലങ്ങളിലേക്ക് അവര്‍ തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അതിന്റെ ഫലമായി മണ്ഡലങ്ങള്‍ വികസിപ്പിക്കാനോ അവിടെ ശക്തമായ ദീര്‍ഘകാലബന്ധങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനോ ഉള്ള സാധ്യത അവര്‍ക്കു നിഷേധിക്കപ്പെടുകയാണ്. കാരണം, ഒരുതവണ മല്‍സരിച്ച മണ്ഡലം വീണ്ടും വനിതാസംവരണ സീറ്റായി മാറുന്നതു 15 വര്‍ഷത്തിനു ശേഷമായിരിക്കും. എന്നുവച്ചാല്‍, ശക്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ അടിത്തറ കെട്ടിപ്പടുക്കാനാവാതെ ഒരു തല്‍ക്കാലിക പ്രതിഭാസം എന്ന നിലയില്‍ വനിതാ ജനപ്രതിനിധികള്‍ ഒതുങ്ങിപ്പോവും.
മാത്രമല്ല, ഇങ്ങനെ മണ്ഡലങ്ങള്‍ സംവരണം ചെയ്യുന്ന രീതി വോട്ടര്‍മാരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കും താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കും എതിരായിത്തീരാനാണു സാധ്യത. അവര്‍ക്കു വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ മാത്രമേ തിരഞ്ഞെടുക്കാനാവൂ എന്നുവരുന്നത് ജനപ്രാതിനിധ്യസങ്കല്‍പ്പത്തിനു തന്നെ എതിരായ കാര്യമാണ്. അതിന്റെ പരിണതഫലം, സ്ഥാനാര്‍ഥിയായി വരുന്ന വനിതയോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിരോധവും എതിര്‍പ്പുമായിരിക്കും. അതിന്റെ ആകത്തുകയായി സംഭവിക്കുക, വനിതാസംവരണ നിയമംകൊണ്ട് എന്തു നേടാനാണോ സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് അതിനു നേരെ എതിരായ പ്രതികരണമായിരിക്കും.
തങ്ങളുടെ മണ്ഡലങ്ങളില്‍നിന്നു പുറത്തുപോവേണ്ടിവരുന്ന പുരുഷനേതാക്കള്‍ പുതുതായി വരുന്ന വനിതകളെ തകര്‍ക്കാനും ഒറ്റപ്പെടുത്താനുമുള്ള എല്ലാ നീക്കങ്ങളും നടത്തുമെന്നതു തീര്‍ച്ചയാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ മണ്ഡലങ്ങളില്‍ സ്വന്തം കുടുംബങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള വനിതകളെ തന്നെ തല്‍ക്കാലത്തേക്കു നിര്‍ത്തി ജയിപ്പിക്കാനുള്ള പദ്ധതികളാണ് അവര്‍ ആവിഷ്കരിക്കുക. അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ സീറ്റ് വീണ്ടും സംവരണപരിധിയില്‍നിന്നു പുറത്തുവരുന്നതുവരെ അതു സംരക്ഷിച്ചുനിര്‍ത്താനുള്ള ഉപകരണങ്ങള്‍ മാത്രമായി സ്ത്രീപ്രതിനിധികള്‍ അവശേഷിക്കും. എന്നുവച്ചാല്‍, വനിതകളുടെ രാഷ്ട്രീയ ശാക്തീകരണമല്ല, 'ബീവി ബേട്ടി' (ഭാര്യാമകന്‍) സംഘത്തിന്റെ ആധിപത്യമാണു രാഷ്ട്രീയരംഗത്തു വന്നുചേരുക.
മാത്രമല്ല, വനിതകള്‍ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍ അവരുടെ പ്രത്യേക ലോകത്തു മാത്രമായി ഒതുക്കപ്പെടും. ഒരുതരത്തിലുള്ള അന്തപ്പുരമനോഭാവമാണ് ഇതു വനിതകളില്‍ വികസിപ്പിക്കുക. ഇത്തരത്തില്‍ പൊതുരംഗത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവര്‍ കൃത്രിമമായും താല്‍ക്കാലികമായും വളഞ്ഞ വഴിയിലും നേതൃത്വത്തില്‍ എത്തിയവരായേ സമൂഹത്തില്‍ കണക്കാക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ.
ഇത്തരം ആഴത്തിലുള്ള തകരാറുകള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി, വനിതാസംവരണത്തിന് ഒരു ബദല്‍ മാതൃക തന്നെ മാനുഷി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ഈ ബദല്‍ മാതൃകയുടെ മുഖ്യസ്വഭാവങ്ങള്‍ താഴെ പറയുന്നു:1951ലെ ജനപ്രാതിനിധ്യനിയമത്തില്‍ ഒരു ഭേദഗതി വഴി, രാജ്യത്തെ എല്ലാ അംഗീകൃത പാര്‍ട്ടികളും തങ്ങളുടെ മൂന്നിലൊന്നു സ്ഥാനാര്‍ഥികളായി വനിതകളെ നിശ്ചയിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവും. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ഓരോ കക്ഷിക്കും മണ്ഡലങ്ങളുടെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥ വിലയിരുത്തി എവിടെയൊക്കെയാണു വനിതകളെ സ്ഥാനാര്‍ഥിയാക്കേണ്ടത് എന്നു നിശ്ചയിക്കാം.
എന്നാല്‍, പാര്‍ട്ടികള്‍ അതിനെ മറികടക്കാനായി തങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജയസാധ്യതയുമില്ലാത്ത സംസ്ഥാനങ്ങളിലോ മണ്ഡലങ്ങളിലോ മാത്രം വനിതകളെ പേരിനു നിര്‍ത്തിയെന്നു വരാം. അത് ഒഴിവാക്കാനായി ഇത്തരം സംവരണം ലോക്സഭയുടെ കാര്യത്തില്‍ സംസ്ഥാനം അഥവാ യൂനിയന്‍ ടെറിറ്ററിയിലും നിയമസഭയുടെ കാര്യത്തില്‍ തൊട്ടടുത്തുള്ള മൂന്നു ലോക്സഭാ മണ്ഡലങ്ങളിലും വേണം എന്നു വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്.
ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ മൂന്നിലൊന്നു വനിതകളെ ഒരു കക്ഷി സ്ഥാനാര്‍ഥികളാക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതിനുള്ള ശിക്ഷാനടപടിയും ബദല്‍ ബില്ല് ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഓരോ വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥിയുടെയും കുറവിനു രണ്ടു മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ബന്ധപ്പെട്ട പാര്‍ട്ടിക്ക് അംഗീകൃത തിരഞ്ഞെടുപ്പുചിഹ്നം നഷ്ടപ്പെടും. അതു തിരഞ്ഞെടുപ്പു കമ്മീഷന്റെ അംഗീകാരം പോലെയുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കു പ്രയാസങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും.
ഇത്തരമൊരു ബദല്‍ വ്യവസ്ഥയ്ക്കു വലിയ പ്രയോജനങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത്, രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ക്കു വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥികളെ വിജയസാധ്യതയുള്ള മണ്ഡലങ്ങളില്‍ വിനിയോഗിക്കാം. മണ്ഡലങ്ങളുമായി ആത്മബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് അതു സ്ഥാനാര്‍ഥിക്ക് അവസരം നല്‍കുകയും ചെയ്യും. സ്വാഭാവികമായ നേതൃവളര്‍ച്ചയ്ക്ക് അനുഗുണമാണ് ഇത്തരം സംവിധാനം.
സീറ്റുകള്‍ സംവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും ഈ സംവിധാനം വഴി വലിയൊരു വനിതാ നേതൃനിരയെ വളര്‍ത്തിയെടുക്കാന്‍ എല്ലാ പാര്‍ട്ടികളും നിര്‍ബന്ധിതരാവും. മാത്രമല്ല, സ്ത്രീകള്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട നിലയിലല്ല മറിച്ച്, സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമായ മറ്റു സ്ഥാനാര്‍ഥികളുമായാണ് ഏറ്റുമുട്ടുന്നത്. അതു വോട്ടര്‍മാരുടെ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. സ്ത്രീകള്‍ മാത്രം സ്ഥാനാര്‍ഥികളാവുന്ന അവസ്ഥയേക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് അതു അവസരം നല്‍കുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ പൊതുമണ്ഡലങ്ങളില്‍നിന്നാണു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നത് എന്നതിനാല്‍ അവരുടെ രാഷ്ട്രീയവളര്‍ച്ചയും വിശ്വാസ്യതയും മുതല്‍ക്കൂട്ടുന്നതിന് അത് അവസരമൊരുക്കും. സര്‍ക്കാരിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ ഗുണഭോക്താക്കളായല്ല, യഥാര്‍ഥ ജനനേതാക്കളായി ഉയര്‍ന്നുവരാന്‍ അതവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.
പിന്നാക്ക ന്യൂനപക്ഷാദി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കു മേല്‍ക്കൈയുള്ള മണ്ഡലങ്ങളില്‍ അതതു വിഭാഗങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള വനിതകളെ സ്ഥാനാര്‍ഥികളായി നിശ്ചയിക്കാന്‍ അതു അവസരം നല്‍കും. അത്തരമൊരു സൌകര്യം സംവരണത്തിനുള്ളില്‍ സംവരണം എന്ന സംവിധാനം അനാവശ്യമാക്കും. ഇതിന്റെ പേരിലാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ബില്ല് സംബന്ധിച്ച പ്രധാന തര്‍ക്കം. പിന്നാക്ക ന്യൂനപക്ഷാദി വിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളായ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ക്കു മൂന്നിലൊന്നില്‍ കൂടുതല്‍ സ്ത്രീകളെ സ്ഥാനാര്‍ഥികളാക്കുന്നതിന് അത് അവസരം പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.
ഇന്നു നിര്‍ദേശിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നിലൊന്നു സംവരണം എന്നതിനപ്പുറം കൂടുതല്‍ വനിതകളെ സഭകളിലെത്തിക്കാന്‍ ഈ സംവിധാനം സഹായകമായിത്തീരും. ഓരോ കക്ഷിയും മൂന്നിലൊന്നു സ്ഥാനാര്‍ഥികളെ നിര്‍ത്തുകയാണെങ്കില്‍, സഭയില്‍ വിജയിച്ചുവരുന്ന വനിതാ അംഗങ്ങളുടെ സംഖ്യ അതിലും കൂടുതലാവാന്‍ യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല. കാരണം, സ്ഥാനാര്‍ഥിയുടെ ഗുണവും പ്രവര്‍ത്തനവുമാണ് അവിടെ വിലയിരുത്തപ്പെടുക.
ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും സംവരണമണ്ഡലം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കേണ്ട ബുദ്ധിമുട്ടും ഇതിലൂടെ ഇല്ലാതാവും. സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്കു മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ദീര്‍ഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി പ്രവര്‍ത്തനം നടത്താനാവും. അതു ദീര്‍ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയമായ ശാക്തീകരണത്തിനും വളര്‍ച്ചയ്ക്കും സഹായകമാവുകയും ചെയ്യും.
രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ക്കു കൂടുതല്‍ വനിതകളെ നേതൃത്വത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാന്‍ അത് അവസരം നല്‍കും. അങ്ങനെ തയ്യാറില്ലാത്ത കക്ഷികള്‍ അതിനു വലിയ വില നല്‍കേണ്ടതായി വരുകയും ചെയ്യും. കാരണം, അവരുടെ ദേശീയ അംഗീകാരത്തെപ്പോലും ബാധിക്കുന്നതായിരിക്കും ഈ രംഗത്തു വരുന്ന വീഴ്ചകള്‍. അധികാരത്തിനു വേണ്ടി മല്‍സരിക്കുന്ന ഒരു കക്ഷിയും അതിനു തയ്യാറാവുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെ യാന്ത്രികമായ മണ്ഡലസംവരണം നടപ്പാക്കിയ നീപ്പാള്‍, ഫിലിപ്പീന്‍സ്, സോവിയറ്റ് യൂനിയന്‍ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ അനുഭവവും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഓര്‍ക്കണം. അവിടെ താരതമ്യേന മോശമായിരുന്നു അതിന്റെ ഫലം. എന്നാല്‍, പാര്‍ട്ടിതല സംവരണം നടപ്പാക്കിയ യൂറോപ്പിലും മറ്റും അതു വലിയതോതില്‍ വനിതകളുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കും ശാക്തീകരണത്തിനും സഹായകമായിട്ടുണ്ട്.
(മാനുഷി പത്രാധിപയാണ് ലേഖിക.)
(കടപ്പാട് :തേജസ് ദിനപത്രം 11/3/2010)
മധു പൂര്‍ണിമ കിഷ്വാര്‍
വനിതകള്‍ക്കു നമ്മുടെ നിയമനിര്‍മാണസഭകളില്‍ ഫലപ്രദമായ പ്രവര്‍ത്തനം കാഴ്ചവയ്ക്കാന്‍ പ്രത്യേകമായ ശ്രമങ്ങള്‍ ആവശ്യമാണെന്ന് എനിക്കു പൂര്‍ണ ബോധ്യമുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഇപ്പോള്‍ പാര്‍ലമെന്റിന്റെ മുമ്പിലുള്ള വനിതാസംവരണ ബില്ല് അതിന്റെ ഇന്നത്തെ രൂപത്തില്‍ നടപ്പാക്കുന്നതിനോട് എനിക്കു യോജിപ്പില്ല. കാരണം, ഈ ബില്ല് വളരെ തെറ്റായ മട്ടില്‍ രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടതും ഒരുപാടു കുഴപ്പങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്. അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ തകരാറ്, അതില്‍ മൂന്നിലൊന്നു സീറ്റുകള്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കായി സംവരണം ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രീതിതന്നെയാണ്. ലോക്സഭയിലും നിയമസഭകളിലുമുള്ള മൂന്നിലൊന്നു സീറ്റുകള്‍ അങ്ങേയറ്റം യാന്ത്രികമായ രീതിയിലാണു മാറിമാറി വനിതാസംവരണ സീറ്റുകളായി പരിഗണിക്കുന്നത്. ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും വനിതാസംവരണ മണ്ഡലങ്ങള്‍ മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
അതിന്റെ ഏറ്റവും നിഷേധാത്മകമായ വശം, ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും മണ്ഡലങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നവരില്‍ മൂന്നില്‍രണ്ടുകൂട്ടരും ഇളക്കിപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു വിധേയരാവുമെന്നതാണ്. വിജയിച്ച മൂന്നിലൊന്നു വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥികളും മാറിക്കൊടുക്കേണ്ട മൂന്നിലൊന്നു മറ്റു സ്ഥാനാര്‍ഥികളും അതിലുള്‍പ്പെടും. ബാക്കി വരുന്നത് മൂന്നിലൊന്നു സീറ്റുകള്‍ മാത്രമാണ്. അതില്‍ത്തന്നെ ആരാണു സ്ഥാനാര്‍ഥിയാവുക, അതു സംവരണമണ്ഡലമാവുമോ എന്നൊക്കെ അറിയാന്‍ അവസാനനിമിഷം വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിയും വരും. ഇതു വലിയതരത്തിലുള്ള അനിശ്ചിതാവസ്ഥയ്ക്ക് ഇടയാക്കാവുന്നതാണ്. സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ അവസാനനിമിഷത്തില്‍ മണ്ഡലങ്ങള്‍ക്കായി പരക്കംപായേണ്ട അവസ്ഥയാണ് ഈ യാന്ത്രികമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുരീതി ഉണ്ടാക്കുക. മണ്ഡലത്തില്‍ ആഴത്തില്‍ വേരൂന്നാനും ജനങ്ങളുമായി നിരന്തരം സമ്പര്‍ക്കം സ്ഥാപിക്കാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ വൃഥാവിലാവും. ഇതു സത്യത്തില്‍ പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തില്‍ ജനപ്രതിനിധികളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കുമേലുള്ള കൈയേറ്റമാണ്. ഭാവിതിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ മല്‍സരിക്കുന്നതിനു തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ നടത്താനുള്ള അവസരമാണ് അത് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല, തങ്ങളുടെ ദീര്‍ഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി മണ്ഡലങ്ങളിലെ ബന്ധങ്ങള്‍ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതിനു സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമായ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്ക് അതു സാധ്യതയും അവസരവും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജനറല്‍ സീറ്റുകളില്‍ മല്‍സരിക്കുന്നതിനു വനിതകള്‍ക്കു തടസ്സമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും അതിനുള്ള സാധ്യത വളരെ വിരളമായിത്തീരും. സംവരണമണ്ഡലങ്ങള്‍ക്കു പുറത്തു മല്‍സരിക്കുന്നതിനായി ഒരു പാര്‍ട്ടിയും തങ്ങളുടെ വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്കു ടിക്കറ്റ് കൊടുക്കാനുള്ള സാധ്യതയില്ല. ഈയൊരു ഒതുക്കല്‍പ്രവണത ഇപ്പോള്‍ പട്ടികജാതി-പട്ടികവര്‍ഗ സംവരണമണ്ഡലങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങളില്‍ നമുക്കു കാണാന്‍ കഴിയും. ഏറ്റവും പ്രമുഖരായ ദലിത് നേതാക്കള്‍ക്കുപോലും മല്‍സരിക്കാനായി സംവരണമണ്ഡലങ്ങള്‍ മാത്രമാണു ലഭിക്കാറുള്ളത്.
ഇങ്ങനെ സംവരണമണ്ഡലങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒതുക്കല്‍പ്രക്രിയ ജനപ്രതിനിധി എന്ന നിലയില്‍ സ്വന്തമായി വ്യക്തിത്വം നേടിയെടുക്കാന്‍ വനിതകള്‍ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങള്‍ക്കു വിഘാതമായിത്തീരും. അവരുടെ വിശ്വാസ്യതയും വ്യക്തിത്വവും ഇല്ലാതാക്കുന്ന പ്രവണതയാണിത്. മാത്രമല്ല, ഓരോ തവണയും സംവരണമണ്ഡലം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും എന്നതിനാല്‍ ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും പുതിയ മണ്ഡലങ്ങളിലേക്ക് അവര്‍ തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അതിന്റെ ഫലമായി മണ്ഡലങ്ങള്‍ വികസിപ്പിക്കാനോ അവിടെ ശക്തമായ ദീര്‍ഘകാലബന്ധങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനോ ഉള്ള സാധ്യത അവര്‍ക്കു നിഷേധിക്കപ്പെടുകയാണ്. കാരണം, ഒരുതവണ മല്‍സരിച്ച മണ്ഡലം വീണ്ടും വനിതാസംവരണ സീറ്റായി മാറുന്നതു 15 വര്‍ഷത്തിനു ശേഷമായിരിക്കും. എന്നുവച്ചാല്‍, ശക്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ അടിത്തറ കെട്ടിപ്പടുക്കാനാവാതെ ഒരു തല്‍ക്കാലിക പ്രതിഭാസം എന്ന നിലയില്‍ വനിതാ ജനപ്രതിനിധികള്‍ ഒതുങ്ങിപ്പോവും.
മാത്രമല്ല, ഇങ്ങനെ മണ്ഡലങ്ങള്‍ സംവരണം ചെയ്യുന്ന രീതി വോട്ടര്‍മാരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കും താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കും എതിരായിത്തീരാനാണു സാധ്യത. അവര്‍ക്കു വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ മാത്രമേ തിരഞ്ഞെടുക്കാനാവൂ എന്നുവരുന്നത് ജനപ്രാതിനിധ്യസങ്കല്‍പ്പത്തിനു തന്നെ എതിരായ കാര്യമാണ്. അതിന്റെ പരിണതഫലം, സ്ഥാനാര്‍ഥിയായി വരുന്ന വനിതയോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിരോധവും എതിര്‍പ്പുമായിരിക്കും. അതിന്റെ ആകത്തുകയായി സംഭവിക്കുക, വനിതാസംവരണ നിയമംകൊണ്ട് എന്തു നേടാനാണോ സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് അതിനു നേരെ എതിരായ പ്രതികരണമായിരിക്കും.
തങ്ങളുടെ മണ്ഡലങ്ങളില്‍നിന്നു പുറത്തുപോവേണ്ടിവരുന്ന പുരുഷനേതാക്കള്‍ പുതുതായി വരുന്ന വനിതകളെ തകര്‍ക്കാനും ഒറ്റപ്പെടുത്താനുമുള്ള എല്ലാ നീക്കങ്ങളും നടത്തുമെന്നതു തീര്‍ച്ചയാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ മണ്ഡലങ്ങളില്‍ സ്വന്തം കുടുംബങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള വനിതകളെ തന്നെ തല്‍ക്കാലത്തേക്കു നിര്‍ത്തി ജയിപ്പിക്കാനുള്ള പദ്ധതികളാണ് അവര്‍ ആവിഷ്കരിക്കുക. അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ സീറ്റ് വീണ്ടും സംവരണപരിധിയില്‍നിന്നു പുറത്തുവരുന്നതുവരെ അതു സംരക്ഷിച്ചുനിര്‍ത്താനുള്ള ഉപകരണങ്ങള്‍ മാത്രമായി സ്ത്രീപ്രതിനിധികള്‍ അവശേഷിക്കും. എന്നുവച്ചാല്‍, വനിതകളുടെ രാഷ്ട്രീയ ശാക്തീകരണമല്ല, 'ബീവി ബേട്ടി' (ഭാര്യാമകന്‍) സംഘത്തിന്റെ ആധിപത്യമാണു രാഷ്ട്രീയരംഗത്തു വന്നുചേരുക.
മാത്രമല്ല, വനിതകള്‍ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍ അവരുടെ പ്രത്യേക ലോകത്തു മാത്രമായി ഒതുക്കപ്പെടും. ഒരുതരത്തിലുള്ള അന്തപ്പുരമനോഭാവമാണ് ഇതു വനിതകളില്‍ വികസിപ്പിക്കുക. ഇത്തരത്തില്‍ പൊതുരംഗത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവര്‍ കൃത്രിമമായും താല്‍ക്കാലികമായും വളഞ്ഞ വഴിയിലും നേതൃത്വത്തില്‍ എത്തിയവരായേ സമൂഹത്തില്‍ കണക്കാക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ.
ഇത്തരം ആഴത്തിലുള്ള തകരാറുകള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി, വനിതാസംവരണത്തിന് ഒരു ബദല്‍ മാതൃക തന്നെ മാനുഷി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ഈ ബദല്‍ മാതൃകയുടെ മുഖ്യസ്വഭാവങ്ങള്‍ താഴെ പറയുന്നു:1951ലെ ജനപ്രാതിനിധ്യനിയമത്തില്‍ ഒരു ഭേദഗതി വഴി, രാജ്യത്തെ എല്ലാ അംഗീകൃത പാര്‍ട്ടികളും തങ്ങളുടെ മൂന്നിലൊന്നു സ്ഥാനാര്‍ഥികളായി വനിതകളെ നിശ്ചയിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവും. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ഓരോ കക്ഷിക്കും മണ്ഡലങ്ങളുടെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥ വിലയിരുത്തി എവിടെയൊക്കെയാണു വനിതകളെ സ്ഥാനാര്‍ഥിയാക്കേണ്ടത് എന്നു നിശ്ചയിക്കാം.
എന്നാല്‍, പാര്‍ട്ടികള്‍ അതിനെ മറികടക്കാനായി തങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജയസാധ്യതയുമില്ലാത്ത സംസ്ഥാനങ്ങളിലോ മണ്ഡലങ്ങളിലോ മാത്രം വനിതകളെ പേരിനു നിര്‍ത്തിയെന്നു വരാം. അത് ഒഴിവാക്കാനായി ഇത്തരം സംവരണം ലോക്സഭയുടെ കാര്യത്തില്‍ സംസ്ഥാനം അഥവാ യൂനിയന്‍ ടെറിറ്ററിയിലും നിയമസഭയുടെ കാര്യത്തില്‍ തൊട്ടടുത്തുള്ള മൂന്നു ലോക്സഭാ മണ്ഡലങ്ങളിലും വേണം എന്നു വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്.
ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ മൂന്നിലൊന്നു വനിതകളെ ഒരു കക്ഷി സ്ഥാനാര്‍ഥികളാക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതിനുള്ള ശിക്ഷാനടപടിയും ബദല്‍ ബില്ല് ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഓരോ വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥിയുടെയും കുറവിനു രണ്ടു മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ബന്ധപ്പെട്ട പാര്‍ട്ടിക്ക് അംഗീകൃത തിരഞ്ഞെടുപ്പുചിഹ്നം നഷ്ടപ്പെടും. അതു തിരഞ്ഞെടുപ്പു കമ്മീഷന്റെ അംഗീകാരം പോലെയുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കു പ്രയാസങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും.
ഇത്തരമൊരു ബദല്‍ വ്യവസ്ഥയ്ക്കു വലിയ പ്രയോജനങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത്, രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ക്കു വനിതാ സ്ഥാനാര്‍ഥികളെ വിജയസാധ്യതയുള്ള മണ്ഡലങ്ങളില്‍ വിനിയോഗിക്കാം. മണ്ഡലങ്ങളുമായി ആത്മബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് അതു സ്ഥാനാര്‍ഥിക്ക് അവസരം നല്‍കുകയും ചെയ്യും. സ്വാഭാവികമായ നേതൃവളര്‍ച്ചയ്ക്ക് അനുഗുണമാണ് ഇത്തരം സംവിധാനം.
സീറ്റുകള്‍ സംവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും ഈ സംവിധാനം വഴി വലിയൊരു വനിതാ നേതൃനിരയെ വളര്‍ത്തിയെടുക്കാന്‍ എല്ലാ പാര്‍ട്ടികളും നിര്‍ബന്ധിതരാവും. മാത്രമല്ല, സ്ത്രീകള്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട നിലയിലല്ല മറിച്ച്, സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമായ മറ്റു സ്ഥാനാര്‍ഥികളുമായാണ് ഏറ്റുമുട്ടുന്നത്. അതു വോട്ടര്‍മാരുടെ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. സ്ത്രീകള്‍ മാത്രം സ്ഥാനാര്‍ഥികളാവുന്ന അവസ്ഥയേക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് അതു അവസരം നല്‍കുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ പൊതുമണ്ഡലങ്ങളില്‍നിന്നാണു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നത് എന്നതിനാല്‍ അവരുടെ രാഷ്ട്രീയവളര്‍ച്ചയും വിശ്വാസ്യതയും മുതല്‍ക്കൂട്ടുന്നതിന് അത് അവസരമൊരുക്കും. സര്‍ക്കാരിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ ഗുണഭോക്താക്കളായല്ല, യഥാര്‍ഥ ജനനേതാക്കളായി ഉയര്‍ന്നുവരാന്‍ അതവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.
പിന്നാക്ക ന്യൂനപക്ഷാദി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കു മേല്‍ക്കൈയുള്ള മണ്ഡലങ്ങളില്‍ അതതു വിഭാഗങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള വനിതകളെ സ്ഥാനാര്‍ഥികളായി നിശ്ചയിക്കാന്‍ അതു അവസരം നല്‍കും. അത്തരമൊരു സൌകര്യം സംവരണത്തിനുള്ളില്‍ സംവരണം എന്ന സംവിധാനം അനാവശ്യമാക്കും. ഇതിന്റെ പേരിലാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ബില്ല് സംബന്ധിച്ച പ്രധാന തര്‍ക്കം. പിന്നാക്ക ന്യൂനപക്ഷാദി വിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളായ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ക്കു മൂന്നിലൊന്നില്‍ കൂടുതല്‍ സ്ത്രീകളെ സ്ഥാനാര്‍ഥികളാക്കുന്നതിന് അത് അവസരം പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.
ഇന്നു നിര്‍ദേശിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നിലൊന്നു സംവരണം എന്നതിനപ്പുറം കൂടുതല്‍ വനിതകളെ സഭകളിലെത്തിക്കാന്‍ ഈ സംവിധാനം സഹായകമായിത്തീരും. ഓരോ കക്ഷിയും മൂന്നിലൊന്നു സ്ഥാനാര്‍ഥികളെ നിര്‍ത്തുകയാണെങ്കില്‍, സഭയില്‍ വിജയിച്ചുവരുന്ന വനിതാ അംഗങ്ങളുടെ സംഖ്യ അതിലും കൂടുതലാവാന്‍ യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല. കാരണം, സ്ഥാനാര്‍ഥിയുടെ ഗുണവും പ്രവര്‍ത്തനവുമാണ് അവിടെ വിലയിരുത്തപ്പെടുക.
ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും സംവരണമണ്ഡലം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കേണ്ട ബുദ്ധിമുട്ടും ഇതിലൂടെ ഇല്ലാതാവും. സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്കു മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ദീര്‍ഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി പ്രവര്‍ത്തനം നടത്താനാവും. അതു ദീര്‍ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയമായ ശാക്തീകരണത്തിനും വളര്‍ച്ചയ്ക്കും സഹായകമാവുകയും ചെയ്യും.
രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്‍ക്കു കൂടുതല്‍ വനിതകളെ നേതൃത്വത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാന്‍ അത് അവസരം നല്‍കും. അങ്ങനെ തയ്യാറില്ലാത്ത കക്ഷികള്‍ അതിനു വലിയ വില നല്‍കേണ്ടതായി വരുകയും ചെയ്യും. കാരണം, അവരുടെ ദേശീയ അംഗീകാരത്തെപ്പോലും ബാധിക്കുന്നതായിരിക്കും ഈ രംഗത്തു വരുന്ന വീഴ്ചകള്‍. അധികാരത്തിനു വേണ്ടി മല്‍സരിക്കുന്ന ഒരു കക്ഷിയും അതിനു തയ്യാറാവുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെ യാന്ത്രികമായ മണ്ഡലസംവരണം നടപ്പാക്കിയ നീപ്പാള്‍, ഫിലിപ്പീന്‍സ്, സോവിയറ്റ് യൂനിയന്‍ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ അനുഭവവും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഓര്‍ക്കണം. അവിടെ താരതമ്യേന മോശമായിരുന്നു അതിന്റെ ഫലം. എന്നാല്‍, പാര്‍ട്ടിതല സംവരണം നടപ്പാക്കിയ യൂറോപ്പിലും മറ്റും അതു വലിയതോതില്‍ വനിതകളുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കും ശാക്തീകരണത്തിനും സഹായകമായിട്ടുണ്ട്.
(മാനുഷി പത്രാധിപയാണ് ലേഖിക.)
(കടപ്പാട് :തേജസ് ദിനപത്രം 11/3/2010)
Wednesday, March 10, 2010
ഒരു ഹൃദയം ഒരു മാനസം
സവര്‍ണ വനിതാ ബില്‍ രാജ്യസഭയില്‍ പാസായതില്‍ മതിമറന്നാഹ്ലാദിക്കുന്ന രണ്ട് ബ്രാഹ്മണികള്‍."The important question in this regard is that why ideologically different BJP, Congress and the left are united in their support to the women reservation bill. The reason of their united stand on the issue lies in their common upper caste mentality which is wary of the caste question. The politics of hindutva and class struggle converge on one point of their opposition to the caste question. The caste question poses challenges to left, right and centre alike. The policy, programme, strategy, tactics, ideology of these forces have all been severely disturbed by the caste question. The success of their projects lies in how much they are successful in putting the caste question under the carpet."
(A Different Perspective On Women Reservation
By Ashok Yadav)
Tuesday, March 9, 2010
മുലായമിനും ലാലുവിനും അഭിവാദ്യങ്ങള്‍
ഇന്‍ഡ്യന്‍ പാര്‍ലിമെന്റില്‍ ഇപ്പോഴും ചുണക്കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടെന്ന് ലാലുവും മുലായവും ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി തെളിയിച്ചു. സവര്‍ണ വനിതാ സംവരണ ബില്‍ അവതരണം ഇപ്രാവശ്യവും രാജ്യസഭയില്‍ തടയപ്പെട്ടു. പതിവുപോലെ 'സ്ത്രീ വിരുദ്ധരായ' പുരുഷ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കെതിരെ സകലമാന മാധ്യമങ്ങളും കുരച്ചു ചാടിയിട്ടുണ്ട്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ മനോരമയ്ക്കും ദേശാഭിമാനിക്കും ഒരു ഹൃദയം ഒരു മാനസം ആണ്. രണ്ടുപേരും മുഖപ്രസംഗമെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. മനോരമ എഴുതുന്നു:
"സ്ത്രീകള്‍ക്കു മൂന്നിലൊന്നു സംവരണം ലഭിച്ചാല്‍ ദലിത്, ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കു പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കില്ലെന്നും വരേണ്യവര്‍ഗത്തില്‍പ്പെട്ട വനിതകള്‍ ഈ സീറ്റുകള്‍ കയ്യടക്കുമെന്നുമാണു സമാജ്വാദി, രാഷ്ട്രീയ ജനതാ ദള്‍ പാര്‍ട്ടികളുടെ വാദം. ഇതു രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ പാപ്പരത്തം തന്നെയല്ലേ? സ്ത്രീകള്‍ക്കു ജാതിമത വ്യത്യാസമില്ലാതെ അര്‍ഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കുന്നതിലൂടെ സമൂഹത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പാണു സാധ്യമാകുന്നതെന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം ഈ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് അറിയാത്തതല്ല. സ്ഥാനാര്‍ഥികളെ നിശ്ചയിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അര്‍ഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കാതെ ഏതു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിക്കാണ് ഇവിടെ നിലനില്‍ക്കാനാവുക?"(മനോരമ)
ഹ ഹ ഹ. എവടത്തെ കാര്യമാണ് ഈ പറയുന്നത്? 'സ്ഥാനാര്‍ഥികളെ നിശ്ചയിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അര്‍ഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കി'യിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന് നിയമസഭകളിലും പാര്‍ലിമെന്റിലും സവര്‍ണ ജാതിക്കാരെ കണികാണാന്‍ തന്നെ കഴിയില്ലായിരുന്നല്ലോ!
Subscribe to:
Posts (Atom)